Leggero si për fillim viti

Gjësend s’kam,

gjësend nuk dua,

brenda paqen

kam vështirë,

djajt që josha

m’u bënë dado,

më përkundin

natënemirë.

Më thon’ ke

atëher’ kur s’ke

dhe që s’ke

atëher’ kur ke,

domethënë

që ty të pata

kur më ike

dhe më le?

Domethënë

qesh i thatë

kur më bëri

shiu qull?

Kshu shtëpinë

mbaj me një tra

edhe murin

me një tullë,

e me gaz

dal n’agorà,

në mexhlis

ma njohin zënë,

ashtu qofsha

si më dinë,

papo ç'jam

mos qoft’ e thënë.

Humba vlerë

e stok në bursë,

karrierë, titull,

pretendime,

prapë i pasur

qeshë gjer kur

botës mbeta

pa shpjegime.

S’di pse isha,

s’di pse jam,

se s’më pyetën

kur më sollën,

qava, qumësht

nuk më dhanë,

dhe prandaj

kafshova mollën.