Ciknim

Kur mu ftohe akull

kujtova se ujë ishim

më së shumti,

infektuar me spore kristali n’inkubim

që mbijnë pa pyetur e shkak,

si çdo metastazë akulli me pigment të limonit

nën tjegullat e fjetura

të lëkurës,

ç’bëra gabim

veten dhe tjetrën bren e gërryen me qysqinë e kallkanit,

se më s’mund nën gjethet e vetjeve

të depërtosh bulëz e njomë,

por veç më me thyerje e krisa

hajduti në porta të ngurta,

u meh e platit Juga në cipë,

t’u ftoha akull,

e kuptova sa ujë kemi.